Kiedy jeden rodzic wyklucza, nie szanuje lub osądza drugiego, dzieje się coś paradoksalnego.
Wbrew pozorom, dziecko nie staje ślepo po stronie „silniejszego” czy „lepszego” w tym konflikcie.
W rzeczywistości zaczyna mieć ogromną trudność z przyjęciem miłości od obojga rodziców – również od tego, który wyklucza.
🌱🌱 Dlaczego tak się dzieje?
Odpowiedź kryje się w podświadomości dziecka.
Dziecko jest przecież w połowie z mamy, a w połowie z taty.
Niezależnie od tego, co dorośli o sobie myślą, dla dziecka oboje są fundamentem jego własnej tożsamości.
Kiedy jeden rodzic atakuje drugiego, dziecko podświadomie odczuwa tę agresję jako skierowaną bezpośrednio w siebie.
Słysząc: „Twój ojciec jest nikim” albo „Twoja matka jest beznadziejna”, dziecko koduje to jako: „Połowa ciebie jest zła i niewarta miłości”.
🌱🌱WYKLUCZENIE DRUGIEGO RODZICA SKUTKUJE PRZEDE WSZYSTKIM :
🌱ROZDARCIEM LOJALNOŚCIOWYM. Dziecko czuje, że kochając jednego rodzica, zdradza drugiego. To OGROMNY ciężar emocjonalny.
🌱ODRZUCENIEM SAMEGO SIEBIE. Skoro nosi w sobie część wykluczonego rodzica, zaczyna nie lubić lub wręcz nienawidzić tej części w sobie.
🌱DYSTANSEM DO RODZICA ,,ATAKUJĄCEGO”. Podświadomy lęk przed agresją sprawia, że dziecko buduje mur również wokół rodzica, który deprecjonuje partnera. Nie da się w pełni przytulić do kogoś, kto niszczy połowę naszego świata.
Tak więc szacunek do byłego lub obecnego partnera – jako do rodzica Waszego dziecka – to nie jest przysługa dla niego.
To tarcza ochronna dla psychiki Twojego dziecka.
Dając prawo drugiemu rodzicowi do bycia ważnym, dajesz swojemu dziecku prawo do bycia całością.
Szacunek buduje, wykluczenie niszczy. Zawsze.