Słowa mają ogromną moc, a to, co słyszymy od naszych bliskich, może kształtować nasze życie w sposób, którego często nawet nie jesteśmy świadomi.
To, co zostało wypowiedziane, a także to, co pozostało niewypowiedziane, tworzy pole morficzne, które wpływa nie tylko na nas, ale i na kolejne pokolenia.
Każda wypowiedź, przekonanie czy historia, którą słyszymy od rodziców, dziadków, a nawet pradziadków, staje się częścią naszej wewnętrznej narracji. Jeśli nasi przodkowie doświadczyli traumy, biedy czy wykluczenia i usłyszeli w związku z tym na przykład:
• „Pieniądze są złe i brudne.”
• „Nie można ufać ludziom.”
• „Ważne jest, żeby być pokornym i nie wychylać się.”
Te słowa mogą rezonować w naszym życiu, nawet jeśli nasza sytuacja materialna czy społeczna jest zupełnie inna. Możemy nieświadomie unikać sukcesu finansowego, sabotować relacje z innymi ludźmi, albo czuć nieuzasadniony lęk przed wyrażaniem własnego zdania. To tak, jakbyśmy byli wierni niewypowiedzianej, systemowej lojalności wobec cierpienia naszych przodków.
Można podać wiele przykładów w tym temacie:
Lojalność wobec biedy. Jeśli nasi dziadkowie stracili cały majątek i powtarzali, że „lepiej mieć mało, ale za to spokojnie”, my, NIEŚWIADOMIE, możemy sabotować swoje kariery, odrzucać awanse lub inwestycje. Na głębokim, systemowym poziomie pozostajemy lojalni wobec ich przekonań, że bogactwo niesie za sobą ból i stratę.
Trudności w związkach. Wyobraźmy sobie, że nasza babcia po doświadczeniu zdrady powiedziała, że „wszystkim mężczyznom nie można ufać”. My, słysząc te słowa, możemy NIEŚWIADOMIE budować mur wokół siebie, unikać głębszych relacji, a w każdym partnerze szukać potencjalnego oszusta. Takie przekonanie może mieć swoje źródło w systemie rodzinnym i niekoniecznie dotyczyć naszego osobistego doświadczenia.
Brak odwagi do życia. Jeśli w systemie rodzinnym panowała zasada, że „trzeba siedzieć cicho i nie wychylać się, żeby nie ściągać na siebie kłopotów” (np. z powodu wojen, prześladowań), możemy odczuwać paraliżujący lęk przed podejmowaniem ryzyka, przed własnym rozwojem i wyrażaniem swojej kreatywności.
Tutaj potrzebna jest praca z odziedziczonymi wzorcami.
Ustawienia systemowe pozwalają zidentyfikować te wzorce i uwolnić się od ich destrukcyjnego wpływu. Poprzez uświadomienie sobie, że to nie nasze własne lęki, ale echo naszych przodków, możemy świadomie podjąć decyzję, że CHCEMY ŻYĆ INACZEJ.
Możemy symbolicznie oddać te ciężary tym, do których należą, jednocześnie okazując szacunek dla ich historii.
To nie oznacza, że mamy zapomnieć o przeszłości, ale że mamy prawo do własnego, szczęśliwego życia, wolnego od ciężarów poprzednich pokoleń.
Możemy wreszcie powiedzieć: „WIDZĘ TWÓJ BÓL I SZANUJĘ TWOJE DOŚWIADCZENIE, ALE MOJE ŻYCIE IDZIE INNĄ DROGĄ”.
Jeśli zidentyfikowałaś już w swoim życiu słowa, które mogły być usłyszane od przodków i które wciąż mają na Ciebie wpływ to zamknij oczy, wyobraź sobie tę osobę, oddychaj spokojnie, uśmiechnij się do niej i z miłością w sercu powiedź :
Mamo, tato, babciu, kobieto z mojego rodu, nawet jeśli nie wiem kim jesteś…. to WIDZĘ TWÓJ BÓL I SZANUJĘ TWOJE DOŚWIADCZENIE, ALE MOJE ŻYCIE IDZIE INNĄ DROGĄ. PROSZĘ PATRZ NA MNIE ŻYCZLIWIE KIEDY BĘDĘ ŻYŁA Z LEKKOŚCIĄ I W OBFITOŚCI”.
I oddychaj i poczuj jak te wszystkie „ciężary” z Ciebie spływają w dół, do ziemi. One nie są Twoje. Zostawiasz je przy tej osobie. I cofasz się z tego miejsca do tyłu, cały czas czując spokój. 
Pięknej drogi do własnego życia 