Prawdziwa bliskość i szczęście w związku kwitną tylko wtedy, gdy istnieje równowaga między dawaniem a braniem. Chociaż miłość często kojarzy się z bezinteresownym poświęceniem, nadmierne dawanie przez jedną stronę, bez odpowiedniego odzwierciedlenia ze strony partnera, prowadzi w ostatecznym rozrachunku do wyniszczenia.
Kilka moich ostatnich sesji pokazało, że w tę pułapkę nadmiernego dawania wpadają najczęściej kobiety.
Kiedy kobieta nieustannie daje mężczyźnie – swój czas, energię, wsparcie, zrozumienie, a nawet poświęca swoje własne potrzeby i marzenia – może to wydawać się szlachetne i pełne miłości. Wierzy, że w ten sposób buduje głębszą więź i umacnia relację.
Niestety, w praktyce dzieje się zupełnie inaczej.
Ciągłe dawanie bez otrzymywania, prowadzi do poczucia chronicznego zmęczenia, a z czasem do frustracji i rozgoryczenia. Brakuje jej wtedy energii na własne życie, pasje i rozwój.
Kobieta, która ciągle daje, może zacząć podświadomie czuć, że jej wartość zależy od tego, co oferuje partnerowi. Zapomina o tym, że jest wartościowa sama w sobie, niezależnie od tego, co robi dla innych.
Poza tym im więcej jedna strona daje, tym bardziej druga przyzwyczaja się do brania. Z czasem partner może przestać dostrzegać wysiłki i poświęcenie, traktując je jako coś oczywistego. To prowadzi do głębokiej asymetrii, w której jedna strona czuje się obciążona, a druga – uprzywilejowana.
W zdrowej relacji intymność, zarówno fizyczna, jak i emocjonalna, opiera się na wzajemności. Gdy jedna strona ciągle daje, a druga głównie bierze, zaczyna brakować poczucia prawdziwej bliskości i intymności. Partner może nie czuć potrzeby odwzajemniania, a dawanie staje się jednostronnym aktem.
Paradoksalnie, nadmierne dawanie może prowadzić do utraty szacunku ze strony partnera. Ludzie często cenią to, o co muszą się postarać. Kiedy wszystko jest podane na tacy, wartość tego, co się otrzymuje, spada.
Równowaga w dawaniu i braniu to fundament zdrowego i trwałego związku. Gdy oboje partnerzy aktywnie angażują się w relację, dając i otrzymując w proporcjonalny sposób:
Rośnie wzajemny szacunek i docenienie, bo każdy czuje się widziany i doceniony za swój wkład.
Buduje się poczucie bezpieczeństwa, bo można liczyć na partnera i że związek jest wspólnym dziełem.
Wzmaga się poczucie sprawiedliwości, bo nikt nie czuje się wykorzystany ani zaniedbany.
Relacja staje się źródłem energii, a nie jej drenażem, bo oboje czerpią z niej siłę i inspirację.
Pielęgnuje się zdrową intymność, bo wzajemne dawanie i branie wzmacnia bliskość, zaufanie i poczucie przynależności.
Jeśli czujesz, że w Twojej relacji brakuje równowagi, pamiętaj, że to nie jest wyrok.
Zawsze możesz zacząć wprowadzać zmiany. Zawalczyć o SIEBIE.
Przede wszystkim:
Uświadom sobie swój wzorzec. Zastanów się, czy masz tendencję do nadmiernego dawania. Gdzie to się zaczęło? A może już w dzieciństwie, żeby zasłużyć na miłość rodziców? A może jeszcze wcześniej? Może kobiety z jakiegoś powodu powielają ten wzorzec w Twojej rodzinie?
Wyznacz granice. Naucz się mówić „nie” i stawiać swoje potrzeby na równi z potrzebami partnera.
Komunikuj swoje oczekiwania. Mów otwarcie o tym, czego potrzebujesz i co czujesz. Partner nie czyta w myślach.
Pozwól sobie brać. Czasem trudniej jest przyjmować niż dawać. Pozwól partnerowi, aby on również mógł coś dla Ciebie zrobić.
Pamiętaj o sobie: Dbaj o swoje pasje, przyjaciół i rozwój osobisty. Nie pozwól, aby związek stał się całym Twoim światem.
To nie jest łatwe i szybkie – to jest proces, który musisz przejść jeśli chcesz odzyskać SIEBIE w związku. A może nawet w Twoim życiu.
Czasami się nie udaje w tym związku, ale zawsze może się udać w kolejnym.
A jeśli trudno Ci odnaleźć ten wzorzec i chciałabyś popracować metodą ustawień systemowych to zapraszam Cię na warsztaty. Razem przyjrzymy się gdzie tkwi przyczyna, od czego zacząć.