Dwa dni temu pisałam o dylemacie odnalezienia swojej drogi w życiu. I tam miedzy innymi była mowa o spełnianiu ambicji rodziców. Dostałam kilka zapytań, więc temat rozwinę.
Przy przejęciu ,,niespełnionych marzeń rodziców” działa kilka dynamik, a najbardziej spotykane wśród klientów to:
1. NIEŚWIADOMA LOJALNOŚĆ SYSTEMOWA
Próba zadośćuczynienia rodzicom:
Dzieci często nieświadomie czują silną lojalność wobec swoich rodziców i pragną ich uszczęśliwić. Jeśli rodzice nie zrealizowali swoich marzeń (np. zawodowych, edukacyjnych, osobistych), dziecko może nieświadomie podjąć próbę zrealizowania ich za nich.
To może objawiać się wyborem ścieżki życiowej, która nie jest autentycznie jego, ale ma przynieść rodzicom satysfakcję lub poczucie, że ich „ofiary” nie poszły na marne.
Unikanie sprawienia im zawodu:
Dziecko może nieświadomie unikać podążania za własnymi pragnieniami, jeśli czuje, że mogłoby to sprawić rodzicom zawód lub rozczarowanie, zwłaszcza jeśli rodzice otwarcie lub „subtelnie” komunikowali swoje niespełnione ambicje.
2. UWIKŁANIE W ROLĘ „ZBAWICIELA”
Poczucie odpowiedzialności za szczęście rodziców:
Dziecko może nieświadomie czuć się odpowiedzialne za emocjonalny stan rodziców.
Jeśli rodzice są sfrustrowani swoimi niespełnionymi marzeniami, dziecko może podjąć próbę ich „uleczenia” poprzez realizację tych marzeń w swoim życiu.
Próba „naprawienia” przeszłości rodziców:
Dziecko może nieświadomie czuć, że musi „naprawić” to, czego rodzice nie osiągnęli. To może prowadzić do wyboru ścieżki, która ma „wynagrodzić” rodzicom ich trudności.
3. BRAK ODDZIELENIA I AUTONOMII
Nieświadome „zlewanie się” z rodzicem:
Jeśli granice między dzieckiem a rodzicem są zatarte, dziecko może nieświadomie przejmować pragnienia i ambicje rodzica jako własne, nie mając jasnego poczucia swojej odrębnej tożsamości i własnych potrzeb.
Trudność w podążaniu własną drogą:
Silne uwikłanie w niespełnione marzenia rodziców może utrudniać dziecku odkrycie i podążanie za własną, autentyczną ścieżką życiową. Może pojawić się poczucie winy lub lęku przed „zdradzeniem” oczekiwań rodziców.
4. NIEŚWIADOME POWTARZANIE WZORCÓW
Modelowanie zachowań:
Dziecko obserwuje i przejmuje postawy rodziców wobec ich własnych marzeń i aspiracji. Jeśli rodzice żyli niespełnieni, z poczuciem żalu lub frustracji, dziecko może nieświadomie powtarzać ten wzorzec w swoim życiu.
Często podświadomie DOROSŁE DZIECKO wewnętrznie mówi do rodziców:
MAMO, ŻEBYŚ MNIE ZAUWAŻYŁA ZROBIĘ TAK JAK TY BYŚ ZROBIŁA GDYBYŚ MOGŁA.
MAMO WYJDĘ ZA MĄŻ ZA ZAMOŻNEGO MĘŻCZYZNĘ, CHOCIAŻ GO NIE KOCHAM.
MAMO, BĘDĘ MIAŁA KILKORO DZIECI, BO TY NIE MOGŁAŚ A MARZYŁAŚ O DUŻEJ RODZINIE.
USZCZĘŚLIWIĘ CIĘ MAMO. TY NIE SKOŃCZYŁAŚ STUDIÓW, JA ZROBIĘ TO ZA CIEBIE.
USZCZĘŚLIWIĘ CIĘ TATO. TY CHCIAŁEŚ ZOSTAĆ LEKARZEM, JA TO ZROBIĘ ZA CIEBIE.
TATO, CHCIAŁEŚ PODRÓŻOWAĆ, ALE NIE MOGŁEŚ. JA ZROBIĘ TO ZA CIEBIE, CHOCIAŻ JESTEM ,,DOMATORKĄ”.
MAMO, POPRAWIAM SWOJE CIAŁO ZABIEGAMI, BO TY ZAWSZE MARZYŁAŚ, ŻEBY KOBIETA W NASZEJ RODZINIE BYŁA ,,IDEALNA’’.
TATO CHCIAŁABYM BYĆ NAUCZYCIELKĄ, ALE PRZECIEŻ POWINNAM PRZEJĄĆ KANCELARIĘ PO DZIADKU, BO TOBIE SIĘ NIE UDAŁO. ZROBIĘ TO DLA CIEBIE.
MAMO, TATO, TAK CIĘŻKO PRACOWALIŚCIE, ŻEBYM SKOŃCZYŁ STUDIA I PRACOWAŁ INACZEJ NIŻ WY. MIMO, ŻE CHCIAŁBYM UPRAWIAĆ ROLĘ, ZROBIĘ TO DLA WAS, PÓJDĘ NA BEZPIECZNY ETAT.
TATO, CHCIAŁBYM SPEŁNIAĆ SIĘ ARTYSTYCZNIE, ALE DLA CIEBIE PÓJDĘ NA STUDIA TECHNICZNE.
Ustawienia ujawniają takie uwikłania, pokazując, jak energia dziecka jest skierowana ku niespełnionym marzeniom rodzica, zamiast ku jego własnemu życiu.
Praca nad ,,relacją z mamą i tatą” może pomóc w przywróceniu porządku, pozwalając dziecku „oddać” te niespełnione marzenia rodzicom i skierować swoją energię na własną ścieżkę, z szacunkiem dla losu rodziców, ale bez konieczności powtarzania go.
KLUCZOWE TUTAJ JEST UZNANIE, ŻE KAŻDY MA SWOJE WŁASNE ŻYCIE DO PRZEŻYCIA.
A czy w Twoim życiu lub w życiu kogoś, kogo znasz, dostrzegasz takie dynamiki?