Joachim Ernst Behrend napisał , że ucho kształtuje się u rosnącego w łonie matki człowieka jako pierwsze, jeszcze przed sercem i mózgiem.
Jeśli w macicy zagnieździły się dwa zarodki to one bardzo wcześnie zaczynają się słyszeć.
Jednak większość bliźniąt i wieloraczków, które zagnieżdżają się w macicy, umiera w ciągu trzech pierwszych miesięcy ciąży.
Często lekarze informują kobiety o ciąży bliźniaczej dopiero w drugim trymestrze ciąży, ponieważ od tego momentu prawdopodobieństwo, że oba płody przeżyją i przyjdą na świat, jest duże.
Matka nie zauważa kiedy jedno z bliźniąt umiera. Dlatego, że sporadycznie występuje mniejsze lub większe krwawienie, natomiast poziom hormonów ciążowych nie ulega zmianie. Kiedyś rzadko informowano matki, że w jej łonie było drugie dziecko, które umarło. Nie chciano jej niepokoić.
Ale bliźniak, który pozostaje żywy zawsze wie, że drugi odszedł. Najpierw ustaje bicie serca bliźniaka, ruchy stają się coraz słabsze, aż wreszcie zanikają. Ten, który żyje, to czuje.
Zdarza się, że wcześnie zmarłe bliźnięta wrastają się w ciało swojego żywego rodzeństwa.
W mojej praktyce ustawieniowej spotkałam już kilkanaście takich przypadków. Często te osoby mają więcej organów niż standardowo jest to określone lub występują inne anomalie dostrzeżone przez lekarzy.
Utrata bliźniaka w okresie życia płodowego to pierwszy i poważny uraz, który przeżywa bliźniak, który się urodził.
Uraz ten przejawia się w najróżniejszych objawach:
1) Poszukiwanie ,,brata w rozumie”, ,,bliskiego człowieka”, ,,wyobrażonego przyjaciela”, zabawy z lustrem u dzieci mogą przejawiać się poszukiwaniem drugiej połówki, może być to również bardzo silne przywiązanie do zabawki np. pluszowego misia.
2) Bardzo mocna reakcja na stratę np. ulubionego zwierzęcia.
3) Okresowe poczucie tęsknoty, pustki, samotności, apatii, życia w odrętwieniu, odcięcia od swoich uczuć, utraty (jakby coś ważnego się utraciło), brak radości życia, czekanie na coś…
4) Niczym nie uzasadnione poczucie odpowiedzialności za coś, poczucie winy, że coś komuś zabierają, w tym również wszechogarniające pragnienie pomagania słabszym i bezbronnym. Charakterystyczne jest to wśród pedagogów, psychologów, przedstawicieli innych tzw. ,,pomagających zawodów”.
5) Nagłe ataki paniki (np. w windzie, w tunelu), strachu, lęku, bezradności. Skrajnym przejawem może być też traktowanie matki jako niebezpiecznej osoby, nadmierna pasywność dziecka, trudności w procesie oddzielenia od rodziców i samoidentyfikacji. Np. jeśli zaginiony bliźniak np. był chłopcem to logika dziecka wskazuje, że skoro mama ,,zabiła’’ jednego chłopca to dziecko nie chce być takiej płci.
6) Praca ,,za dwoje’’, udział w wielu projektach, nie dają sobie prawa do wysokich zarobków czy nawet cieszenia się pracą, trudno im konkurować z innymi, osiągać sukcesy.
7) Wiele odmiennych zainteresowań np. przedmioty ścisłe i artystyczne
8.) Zdarza się, że krążą po „dalekim” świecie w poszukiwaniu tego „brakującego elementu”.
9) „Specyficzne” zachowania seksualne. Praktyka ustawień pokazała, że często są to przypadki biseksualizmu i homoseksualizmu. Często relacje partnerskie mogą nosić charakter ,,bratersko-siostrzanych” tzn. seks nie ma specjalnego znaczenia a poczucie szczęścia daje tylko bliskość emocjonalna np. białe małżeństwa.
10) Nieudane związki, spotykanie nieobecnych/niedostępnych partnerów, wchodzenie w związki na odległość
11) Kupowanie podwójnie takich samych rzeczy, ,,chorobliwa,, niczym nie nieuzasadniona symetria np. w urządzaniu domu czy ogrodu.
12) Na nieświadomym poziomie pragnienie śmierci lub „unicestwianie” własnego ciała.
Tak więc pojawiająca się więź między bliźniętami, nawet w krótkim czasie ich egzystencji i uraz doznany w momencie zniknięcia jednego z nich, jest bardzo poważnym doświadczeniem dla człowieka.
Przepracowanie tej traumatycznej sytuacji w ramach dowolnej metody terapeutycznej daje człowiekowi ogromne zapasy sił pozwalające na szczęśliwe, zdrowe i udane życie.